Akeh Apa Kabeh

Akeh Apa Kabeh

Sudi Yatmana

Hasibuan

Akeh sumbangane

Memper manekawarna usahane pitu pete

I Made Sudharmi

Bakul jamur ing pasar klungkung

Rong puluh ewu bathine

Sepuluh ewu didanaka

Randha Miftakhul Subiyah

Mung nunut mantu ora duwe omah

Separone pensiyune kanggo sedhekah

Iguh pratikelmu apa

Tumrap kawilujengan braya

Bau sakumu sepira

Bisa ngentengake kang padha nandhang sangsara

Bandha beya paweweh pitulung sarta apa bae araning sarana

Dadi panglipur ngurangi pait getiring wong-wong papa cintraka

Pira kang kudu katur kagem panjenengane wangsulane akeh

Ngertia

Allah ora mundhut akeh

Mung mrayogake kabeh

Gendera

Gendera

                                                                                                               Rini Tri Puspohardini

Ing dalan pating klebet

Abang ijo kuning lan biru

Sakawit aku ngira

Pengetan kamardikan wis meh tekan

Utawa pentas dhangdhut ing lapangan

Jebul ora

Sing mobat-mabit katiyub angin kae

Dudu umbul-umbul iklan  rokok

Nanging sajak luwih dening semuwa

Gendera kang mapag krisis negara

Nanging sapa sing bisa percaya?

Ing kene dhuwit pating bleber ngarep irung

Akeh begawan mudhun gunung

Grapyak semanak ngumbar esem turut lurung

Oh, saiki aku ngerti

Sing pating klebet abang ijo kuning lan biru

Jebul gendera lelayu

Atur bela sungkawa

Marang patine ewuh pakewuh

Lan sadhengah rasa duweke calon punggawa

Urip Kanggo Sangu

Urip Kanggo Sangu

Urip iku mung sepisan

Ora ana kapindho, katelu lan sak teruse

Ora ana sing ngerti

Kapan anggone manungsa mati

Uripa sing rukun

Karo sapa lan apa wae

Aja ndadekna perkara

Iki kabeh Gusti pangriptane

Wektumu aja nganti siya-siya

Tumindaka sing prasaja

Luwih akeh becik ya luwih apik

Kanggo sangu ing alam kana

Sing Wis Ya Wis

Sing Wis Ya Wis

Prastawa biyen iku ora prelu di eling-eling

Ora prelu diputer maneh

Sing wis kedaden ya aja diangen-angen

Sing biyen ya wis biyen

Eleke didadekna pelajaran

Sing apik ben bisa luwih apik

Lakoni apa sing ana saiki

Kanthi luwih ngati-ati

Sing biyen wes tak lalekna

Sing saiki dilakoni nganggo ati

Mangarepe, tak pasrahna

Marang Gusti

Eling

Eling

Coba dingerteni

Tegese saka iki kabeh

Wis akeh eluh kang tumetes

Ngrasakna sedhih iki

Iki salah sawijining weling

Ngenani kabeh manungsa

Sing wis ngowah hakikate

Lan lali marang Gustine

Iki kabeh ora bakal mandheg

Yen tetep padha angkuh

Ndang padha sujud marang sing kuwasa

Sakdurunge kabeh siya-siya

Urip Ora Gampang

Urip Ora Gampang

Dadi wong aja mung njaluk

Nanging kudu bisa ngawehi

Aja mung ngumbar janji

Nanging kudu bisa nglakoni

Aja mung thenguk-thenguk

Kudu nduweni tindake

Aja mung ngenteni

Nanging uga bisa dadi wong

Sing dinteni amarga apike

Yen ora ana greget

Gregeting nglakoni urip

Ora suwe bakal katindhes

Katindhes dening jaman

Pangapurane Gusti

Pangapurane Gusti

Gusti...

Pandongaku kerep meksa

Amarga lali yen penjenengan iku kuwasa

Kuwasa sakabehing donya

Ngerti sakabehane aku

Lan umat liyane

Kerep lali yen panjenengan iku panentu

Kabeh sing kedaden ing donya

Wis dadi suratanMu

Gusti...

PangapuraMu sing utama

Marang umat kang ora luput

Saka salah uga lena

Nelangsa

Nelangsa

Sanajan eluhmu tumetes

Nanging awakmu isih preduli

Nalika dheweke wis ora preduli marang awakmu

Awakmu isih wae ngenteni kanthi setya

Nalika dheweke karo wong liya

Awakmu isih bisa mesem

Mesem kanthi sumringah

Amarga melu bungah

Wong sing rosa iku

Dudu wong sing mesthi menang

Nanging wong sing sabar

Nalika lagi nelangsa

Nglamun Ing Sore

Nglamun Ing Sore

Srengenge wis lagi sumurub

Ninggal tepak ireng

Mung padhang ing sisih kulon

Manuk-manuk bali menyang susuhe

Dak coba rasakna

Garising uripku

Aku tansah meneng ing sepi

Ngalamun...

Kaya apa akehe dosaku

Nganti aku lali

Ing atiku, aku ndonga

Muga Gusti tansah paring pangapura

Apa Iku Tresna?

Apa Iku Tresna?

Teka nggawa katentreman

Nanging uga nggawa sengsara

Bisa ngowahna putih dadi ireng

Uga bisa ngowah peteng dadi padhang

Tresna...

Dipuja kaya dewa

Sapa wae sing ngrasakna

Kabeh mesthi tau nduweni tresna

Nanging, ora kabeh tresna nggawe bungah

Malah nggawe lali marang donya

Akeh sing dilalekna

Amarga tresna dadi kautaman

Wektu

Wektu

Yen awakmu weruh kaendahan

Ngucapa syukur isih bisa weruh

Isih bisa ngrasakna

Ngrasakna pangriptane Gusti

Manungsa ora salawase urip ing donya

Kabeh mesthi bakal mati

Bandha ora bisa digawa

Mung amal nalika ing donya

Wektu ora bisa bali maneh

Yen awakmu bisa nglakoni kanthi apik

Mesthi kasile uga apik

Kaya ngono sak walike

Syukur lan Legawa

Syukur lan Legawa

Ing wayah wengi

Katon rembulane

Dikubengi lintang

Kang sumebar ing ndhuwur

Aku isih wae ngalamun

Mikirake tegesing urip

Urip mesthi ana seneng lan susah

Ana nikmat lan ujian saka Gusti

Dadi wong kudu bisa legawa

Uga ngaturaken panuwun lan syukur

Kanthi berkahe Gusti

Gusti kang kagungan sakabehane

Manungsa Iku Padha

  

Manungsa Iku Padha

Kudu bisa ngajeni wong liya

Yen awake dhewe pingin diajeni

Kudu bisa ngregani wong liya

Yen awake dhewe pingin diregani

Diwiwiti saka ngajeni lan ngregani awake dhewe

Nembe bisa marang wong liya

Kabeh manungsa iku padha

Padha drajate ing Gusti

Mula aja seneng nggawe perkara

Sing bisa nggawa bencana

Tinimbang padha maida

Luwih becik syukur marang sing kuwasa

Bandhaku

Bandhaku

Wong tuwa iku bandhaku

Bandha sing paling larang regane

Ora bisa dituku nganggo dhuwit

Lan ora bisa diganti nganggo bandha liyane

Wong tuwa mesthi eman marang anake

Mesthi tresna marang anake

Apa wae dilakoni kanggo anake

Kakarepane mung siji

Bisa nggawe seneng anake

Aja wani marang wong tuwa

Aja nganti gawe gela atine

Supaya ora nanggung gedhene dosa

Dadiya anak sing bekti marang wong tuwa

Iki Dalanku

Iki Dalanku

Iki dalanku...

Dalan sing wis dakpilih

Kanthi niat lan manteb ing ati

Iki takdir saka sing kuwasa

Aku kudu bisa nglakoni

Bisa ngadhepi kabeh apa sing bakal kedaden

Amarga iki pilihanku

Amarga iki dalanku

Rejeki wis diatur marang Gusti

Ora prelu nggresula, ora prelu wedi

Sing penting ndonga lan usaha

Gusti bakal ngawehi dalan

Pandongaku

Pandongaku

Aku urip ora tanpa alesan

Gusti sing nggawe urip

Uga nduwe ancas anggone nggawe

Temtu ancas kang apik

Uga krana kaluwargaku

Kaluwarga dadi semangatku

Anggone aku nglakoni urip

Tanpa kaluwarga, ora ngerti bakal kaya apa

Anak ngendi sing ora tresna marang kaluwargane

Kabeh ya mesthi tresna

Kabeh uga mesthi kepingin

Nggawe kaluwargane bungah

Iku pandongaku....

Kagodha Donya

Kagodha Donya

Apa isih ana sing nduweni ati

Nalika nurani wis kagodha

Kagodha marang isining donya

Sing bisa nggawe lali sakabehane

Apa isih ana sing mikir

Nalika weruh kawula nelangsa

Sanajan isih mikir

Nanging ya mung mikirke awake dhewe

Jarene dadi wakil rakyat

Nanging malah mangan dhuwite rakyat

Apa ya pantes ngono kuwi?

Yen pancen tenan wong sing berpendhidhikan

Kautamaning Urip

Kautamaning Urip

Urip iku ora mung ngrasakna manise

Kadhang pait, kadhang atos, kadhang lara

Nanging ing sajroning iku

Ana sing jenenge impen

Kang bisa nggawe urip seneng

Urip uga ora mung kepenak

Ana eluh kang tumetes

Ana ngangluh uga ana ewuh

Nanging, ing selane iku

Ana kekarepan

Kanggo nggayuh kautamaning urip

Yaiku seneng donya akherat

Janji Palsu

Janji Palsu

Nalika butuh swara...

Janji diumbar-umbarna

Nalika butuh dhuwit kanggo kampanye...

Kursi sing dadi jaminan

Nalika wis dadi...

Malah padha jogedan

Ngguyu sumringah bungah

Mamerna kursine kanggo thenguk-thenguk

Padha pamer bandha

Ora mikir rakyate butuh sega

Ora mikir marang sing wis aweh swara

Sing dipikir mung uripe dhewe